Τα σύκα πάλι ήλθανε,
μαζί κι οι αναμνήσεις.
Το πόσο παιδευόσουνα
να τα μεταποιήσεις...

Μη τάξεις σε άγιο κερί
και σε παππού βολτίτσα
Σίγουρα θα το θυμηθεί
και κάποια ώρα θα στην (μ)πει...
(Με αφορμή τον 90χρονο φίλο μου κυρ-Χρήστο, που έφυγε φέτος το Πάσχα γιά την... Ανάσταση!)

(Λίγα λεπτά αργότερα κατά την Διαδρομή: Συκιές-Καμπάνη...)
Η Μνήμη ξεθωριάζει
και ξέρω το γιατί.
Ν΄ αντέξεις(-ω) βοηθάει,
όσο μπορεί κι αυτή!!!

Τι πρωινό ήταν κι αυτό,
πενταμαρμελαδωτό.
Και είναι άλλη μιά ευτυχία
της μαρμελάδας η λατρεία.

Σε άκουγα με προσοχή
και μίλησες ώρα πολλή.
Σειρά να πάρω δεν μπορούσα,
ενώ κι εγώ το ίδιο θα μιλούσα!

Άντε τώρα, μπαρμπα-Γιάννη,
ρουαγιάν να βρεις και πάλι.
Μη τ' αφήνεις εις την τύχη,
αν το θες να ξανατύχει...

Να ΄χα τη Λίτσα υγιή
σύκα να καθαρίζει,
Να τα μαρμελαδοποιεί
και μένα απερίσπαστη
η Σκέψη μου ν΄ ανθίζει...