Ο μύθος του φθηνού λιγνίτη ... Η Ελλάδα μέχρι σήμερα παραμένει εθισμένη στα ορυκτά καύσιμα και κυρίως τον εγχώριο λιγνίτη. Το βασικό επιχείρημα που προβάλλεται είναι το χαμηλό κόστος και η εθνική προέλευση του καυσίμου, χάρη στα οποία η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας είναι τόσο χαμηλή σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το επιχείρημα αυτό, εκτός του ότι είναι θεμελιωδώς λανθασμένο (αν η αγορά απελευθερωθεί, τότε είτε η ΔΕΗ θα πρέπει να αγοράζει τον μέχρι σήμερα δωρεάν λιγνίτη, όπως οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι είτε ο λιγνίτης θα είναι δωρεάν για όλους, κάτι όμως που δεν συνάδει με τη φύση της ελεύθερης αγοράς), παραβλέπει στοιχεία που εκτοξεύουν τελικά το πραγματικό κόστος του λιγνίτη.

Η αλήθεια είναι ότι η τιμή της αγοράς του ηλεκτρικού ρεύματος δεν αντικατοπτρίζει τα πραγματικά κόστη της εξάρτησής μας από τον λιγνίτη. Τα περιβαλλοντικά και κοινωνικά κόστη παραμένουν εν πολλοίς εκτός υπολογισμού, ακόμη και σήμερα που ένα μέρος τους αποτιμάται εμμέσως μέσω της εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών. Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος ExternE, έγινε μία προσπάθεια αποτίμησης αυτού του λεγόμενου «εξωτερικού» κόστους στην περίπτωση των λιγνιτικών σταθμών στην Ελλάδα. Μια μέση μετριοπαθής εκτίμηση γι’ αυτό το «εξωτερικό» κόστος είναι 0,046-0,255 €/kWh (ανάλογα με τον σταθμό ηλεκτροπαραγωγής), ενώ η πιο απαισιόδοξη εκτίμηση (για το σταθμό της Μεγαλόπολης – μονάδες Ι-ΙΙΙ) ανεβάζει το κόστος αυτό σε 0,72 €/kWh. Συγκριτικά σήμερα στο οικιακό τιμολόγιο της ΔΕΗ η μέση τιμή πώλησης της κιλοβατώρας ανέρχεται σε 0,12 € / kWh.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΜΠΡΑΗΜ, Υπεύθυνος εκστρατειών του ελληνικού γραφείου της Greenpeace