Παρουσιάζονται περιπτώσεις μέσα από την αρχαία ελληνική γραμματεία που αφορούν σε θεραπευτικές ιδιότητες εμψυχωμένων αγαλμάτων. Πρόκειται για περιπτώσεις που δεν αφορούν σε όνειρα ή σε παραισθήσεις, αλλά σε υποτιθέμενες πραγματικές μαρτυρίες ανθρώπων που είδαν κάποιο άγαλμα να ζωοποιείται, να λειτουργεί όπως οι άνθρωποι και να προβαίνει σε ιατρικές πράξεις. Στην παρούσα εργασία μελετώνται δύο περιπτώσεις, αυτή που περιγράφεται στο κείμενο του Λουκιανού «Φιλοψευδής» (2ος αιώνας μ.Χ.) και εκείνη η οποία περιγράφεται στο κείμενο του Δαμάσκιου «Η ζωή του Ισίδωρου» (5ος–6ος αιώνας μ.Χ.). Στην πρώτη περίπτωση το άγαλμα θεράπευσε τον ιδιοκτήτη του από τριταίο πυρετό, ενώ στη δεύτερη περίπτωση το άγαλμα έδωσε εναλλακτική θεραπεία σε ασθενή. Μελετώνται τα εμψυχωμένα αγάλματα ως φαινόμενο της εποχής και γίνεται προσπάθεια να δοθεί απάντηση στο εάν και κατά πόσο οι άνθρωποι πίστευαν πραγματικά στις θεραπευτικές ικανότητες των εν λόγω ειδώλων. Τέλος, στο πλαίσιο του ερωτήματος, πώς είναι δυνατόν να πιστεύουν σε αυτές τις ικανότητες, γίνεται υπόθεση σχετικά με το είδος των ασθενειών που θεωρητικά θεράπευαν τα αγάλματα και τις προλήψεις των ανθρώπων της εποχής.

Επισκέψεις και άλλα!

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 27 guests

συνολικά μας έχουν επισκεφθεί...

2949116

Προβολές σελίδων

Σήμερα
Χθές
601
666

Η IP σας είναι: 3.95.131.146